Walter in Zuid-Afrika!

17 augustus 2011 

Het klinkt als “Kuifje in Afrika”, maar het is ook een mooi avontuur wat nog niet ten einde is. De Heer Software heeft een Sizanani – Electronic Cliënt Registration System (S-ECRS) ontwikkeld voor het Sizanani children’s home in Bronkhorstspruit.

In een kort tijdbestek hebben we het voor elkaar gekregen om een systeem te ontwikkelen dat het mogelijk maakt digitaal te registreren in een land waar basisvoorzieningen zoals wij die kennen nog niet vanzelfsprekend zijn. Buiten de bekende voordelen van digitale registratie zal dit systeem ook mogelijkheden gaan bieden voor academisch onderzoek, dat in samenwerking met de Universiteit Utrecht zal plaatsvinden.

Op zaterdag 20 augustus 2011 ben ik samen met Monique Goosens van Stichting African Healthcare en prof. Adri Vermeer van de Universiteit Utrecht naar Zuid-Afrika gereisd om het systeem in gebruik te stellen en om de stafmedewerkers van Sizanani op te leiden.

In het kort kan ik zeggen dat het een zeer succesvolle week is geworden. We hebben de unitmanagers van de afdelingen met het nodige geduld en de nodige humor (zeker ook aan de kant van de cursisten) in het Engels en in het Zulu goed kunnen instrueren hoe het S-ECRS werkt. De cursisten waren enthousiast over de nieuwe applicatie en ook de cursus sloot prima aan bij het niveau van de cursisten.

De snelheid van het typen liet natuurlijk nog te wensen over. U moet weten, voor sommigen was dit de eerste kennismaking met het werken met een computer. We hebben er vertrouwen in dat het door veel oefenen en het opdoen van ervaring helemaal goed gaat komen. De cursisten waren ontzettend gemotiveerd en dankbaar voor alles, wat het werk voor Monique en mij extra leuk maakte.

 

Na een training van 2 dagen per groep zat het werk er op. In die tijd hadden ze het pakket onder de knie gekregen en waren alle kind-dossiers in het systeem gebracht en gevuld met de eerste basisinformatie.

Tussendoor hebben we ook nog een bezoek gebracht aan de townships, waar Sizanani DayCare-centres heeft. In die townships is het echt armoe troef. Er staan schots en scheef gebouwde golfplatenhutjes, zoals je die op de TV ziet. Maar je ziet ze nu niet alleen, je vóelt het nu ook.

De DayCare’s zelf waren kleine stenen gebouwen op een ommuurd terrein. Op de voorlaatste dag van ons bezoek werden de certificaten uitgereikt en werden wij getrakteerd op ‘Dank-je-wel-gezang’ inclusief gebed, een afscheidspakketje en als speciale delicatesse: gedroogde rupsen. Expeditie Robinson ten voeten uit! Maar ik kan u zeggen, ze smaakten echt lekker!

Hiermee hebben we fase-1 afgesloten en gaat fase 2 van start. Het programma zal worden uitgebreid in overleg met de betrokkenen en nog dit jaar zal een update (en wie weet, ik ook wel) weer richting Zuid-Afrika gaan! Het was een prachtige ervaring, dat zeker!

Walter Craanen